Vervuiling door vervuiling bedreigt de wateren van Europa

Ecosystemen worden ernstig bedreigd door giftige chemicaliën

Schoon water loopt gevaar in Europa © freeimages
voorlezen

Saaie vooruitzichten voor Europa's wateren: ecosystemen in de helft van de Europese rivieren worden bedreigd door verontreinigende stoffen, meldt een team van Europese onderzoekers. Dit staat in schril contrast met het doel van de EU-leden om de waterkwaliteit te verbeteren. De reden hiervoor is voornamelijk verwaarloosde blootstelling aan chemicaliën, rapporteren de wetenschappers in het tijdschrift "Proceedings vaak hij National Academy of Sciences".

Het doel is ambitieus: de waterkwaliteit in Europa zou tegen 2015 veel beter moeten zijn, besloten de EU-lidstaten. Dit doel kan echter letterlijk in het water vallen: een recente studie is een slecht bewijs van de ontwikkeling van de waterkwaliteit in Europa. Volgens de wetenschappers rond Ralf Schäfer van het Instituut voor Milieuwetenschappen Landau, worden de ecologische doelstellingen van de EU-kaderrichtlijn Water waarschijnlijk gemist door de zware vervuilende input.

Acute toxische effecten

In het onderzoek verzamelden en evalueerden de onderzoekers officieel verzamelde gegevens over de waterkwaliteit in stroomgebieden van grote Europese wateren zoals de Donau en de Rijn. Op basis van deze informatie bepaalden zij in hoeverre de risicodrempels voor de drie groepen organismen vissen, ongewervelde dieren en algen de afgelopen jaren werden overschreden.

Ze komen tot de conclusie dat chemische vervuiling een ecologisch risico vormt voor ongeveer de helft van de Europese wateren: bij ongeveer 15% kunnen zelfs acuut toxische effecten op waterorganismen optreden. Milieuagentschappen en veel experts daarentegen zijn er tot nu toe van uitgegaan dat de introductie van chemicaliën in sommige Europese wateren meer een lokaal probleem is. De huidige studie toont echter voor het eerst de werkelijke betekenis van het probleem.

Risico algemeen onderschat

Directe vergelijkingen tussen landen zijn echter moeilijk, benadrukken de onderzoekers, omdat de dekking van de steekproeven ruimtelijk en tijdelijk heel anders was. De waterkwaliteit van Frankrijk is volgens de studie de slechtste, waarschijnlijk omdat de autoriteiten daar een zeer hecht netwerk hebben en veel stoffen analyseren. In andere landen worden risico's niet herkend door onvoldoende monitoring. tonen

"In het algemeen hebben we in onze analyse het risico onderschat in plaats van overschat", zegt onderzoeksleider Sch fer. "De werkelijke situatie van de Europese wateren is waarschijnlijk nog erger". Natuurlijk, als functies van het ecosysteem, zoals de zelfreinigende kracht van water, worden aangetast, vormt dit een risico voor de mens, zeggen de onderzoekers.

Volgens de onderzoekers zijn de meeste chemicaliën in het water afkomstig van landbouw en gemeentelijke rioolwaterzuiveringsinstallaties. Het gebruik van pesticiden is verreweg de belangrijkste factor, hoewel stoffen uit verbrandingsprocessen ook in grotere hoeveelheden voorkomen. Momenteel zijn de EU-waterkwaliteitsnormen vooral gericht op inzendingen van ongeveer 40 chemische stoffen die als bijzonder gevaarlijk zijn geclassificeerd.

Iets dringends op alle niveaus

"Gelukkig zijn veel van deze stoffen tegenwoordig niet meer goedgekeurd en nemen hun concentraties op veel plaatsen af. Maar het probleem is dat veel momenteel gebruikte chemicaliën niet in aanmerking worden genomen bij het monitoren van de wateren, "zegt co-auteur Werner Brack van het Helmholtz Center for Environmental Research in Leipzig. Bovendien tonen recente bevindingen aan dat sommige stoffen zelfs bij lagere concentraties dan eerder gedacht tot negatieve effecten leiden.

Onderzoekers geloven nu dat verbeteringen in screeningmethoden nodig zijn om de diversiteit van potentieel schadelijke stoffen beter te begrijpen. "Dan kunnen stoffen ook worden ingehaald als ze nog niet op de prioriteitenlijst staan", zegt Brack. Uit het onderzoek blijkt echter dat er zelfs op basis van de reeds gemonitorde stoffen actie moet worden ondernomen. "In de praktijk betekent dit dat er een dringende behoefte is om op alle niveaus te verhuizen om duurzame waterbescherming te garanderen", zegt Sch fer. Chemicaliën moeten vanaf het begin beter worden vermeden en met name problematische stoffen moeten worden vervangen. Bovendien is een optimalisatie van de afvalwaterzuivering nodig, zeggen de wetenschappers.

(PNAS, 2014; doi: 10.1073 / pnas.1321082111)

(Sch fer et al., PNAS, 17.06.2014 - MVI)