Gemaskerde angst zit in de amygdala

Waarom het moeilijk is om van angst af te komen

Gemaskerde angst: een groep zenuwcellen regelt angst in de hersenen (rechts). Dit kan worden gemaskeerd door de activiteit van een tweede groep (links). © Toledo
voorlezen

Waarom komen we zo snel van sommige angsten af? Dit is nu voor het eerst opgehelderd door een internationale onderzoeksgroep: met behulp van een "replica" van het zenuwstelsel laten ze zien dat schijnbaar neergelegde angsten in werkelijkheid alleen verborgen zijn, maar niet verdwenen. De reden hiervoor is letterlijk diep: diep onder de hersenen ligt in ons denkorgaan van de "amygdala". Hij speelt een centrale rol in angstgedrag.

Het gevoel van angst is een natuurlijke metgezel van ons leven en een nuttig beschermend mechanisme. Maar soms nemen angsten het over en zijn ze moeilijk te verwijderen. Wetenschappers uit Freiburg, Basel en Bordeaux hebben nu de processen in de hersenen gesimuleerd in het opkomen en onderdrukken van angsten in de computer. Angstreacties worden vaak onderzocht bij muizen, waarbij een neutrale stimulus - zoals een geluid - optreedt samen met een onaangename stimulus. De dieren leren bang te zijn voor dit geluid.

Een belangrijke rol wordt gespeeld door de context: wanneer het angstaanjagende geluid vele malen wordt uitgevoerd in een nieuwe omgeving zonder dat er iets onaangenaams gebeurt, zullen de muizen hun angst afwerpen. Het keert echter onmiddellijk terug wanneer het geluid in het origineel of in een volledig nieuwe context verschijnt. Hadden de muizen niet vergeten bang te zijn? Dat gevoel van angst in de hersenen kan 'verborgen' zijn, is al lang bekend. Onlangs ontdekten twee co-auteurs van de huidige studie dat twee groepen amandelkernzenuwen hierbij een rol spelen.

Celgroep als een masker

Ioannis Vlachos en zijn collega's verklaren nu door de "replica" van het netwerk van zenuwen hoe het maskeren van angst eigenlijk werkt: een groep cellen regelt het angstgedrag, de tweede de onderdrukking van angst. Als de tweede groep actief is, voorkomt dit dat de activiteit van de eerste wordt overgedragen naar andere plaatsen in de hersenen. Niettemin zijn de verbindingen tussen de cellen die angst coderen nog steeds aanwezig.

Zodra het maskeren verdwijnt, bijvoorbeeld door een contextverandering, worden deze verbindingen snel weer actief en keert de angst terug. Deze inzichten zijn volgens de onderzoekers overdraagbaar op mensen en helpen te begrijpen hoe angsten met succes kunnen worden behandeld. tonen

(Universiteit van Freiburg, 21.03.2011 - NPO)